Na charakter przypisywany kotom japońskim duży wpływ miały wierzenia chińskie, w których zwierzę to wykorzystywane było w złowieszczych rytuałach. Przy pomocy starego kota wzywano kociego demona (neko oni), w tym celu co noc odprawiano rytuały na cześć zwierzęcia, aż demon nie wszedł w jego ciało. Następnie przekazywano mu imię osoby, którą miał zabić i wysyłało się go do mieszkania ofiary, gdzie ten rzucał się na nią i zabijał ją, wyżerając jej organy. Po dokonaniu morderstwa zabierał on wszystkie kosztowności, a następnie zanosił do domu ludzi, którzy go wysłali.
Nekomata Nekomata – według mitologii japońskiej jest to stworzenie powstałe z kota domowego. Po okresie dziesięciu lat życia jego ogon miałby ulegać powolnemu rozdwojeniu, a w czasie tego procesu wykształcić by się miały jego moce magiczne, głównie z zakresu nekromancji i szamanizmu. Poprzez gestykulację jego ogonami lub przednimi łapami (chodzi wyprostowany), nekomata ma wskrzeszać i kontrolować zmarłych. Mówi się też, że nekomata na wolności żywi się trupami oraz padliną.