Metoda ścieżki krytycznej (, ) – technika wykorzystująca diagramy do organizowania harmonogramów. Przy jej pomocy można stworzyć harmonogram projektu oparty na najdłuższej ścieżce, reprezentującej maksymalny czas wykonania wszystkich czynności.
Ścieżka krytyczna to w teorii zarządzania projektami ciąg takich zadań (podzadań projektu), że opóźnienie któregokolwiek z nich opóźni zakończenie całego projektu. W praktyce narzędzie planowania i kierowania prac i zapewnienia ich prawidłowego przebiegu w czasie.
Menedżer projektu powinien zwrócić szczególną uwagę na zadania znajdujące się na ścieżce krytycznej, gdyż od nich zależy terminowość przedsięwzięcia.
Wyznaczanie ścieżki krytycznej Ścieżka krytyczna jest trwającym najdłużej ze wszystkich możliwych ciągów chronologicznie ułożonych zadań takich, że każde następne nie może się rozpocząć, dopóki poprzednie się nie skończy.
Przykład Niech naszym projektem będzie stworzenie nowego oprogramowania. Dzielimy go na podzadania, np.: A – stworzenie założeń wstępnych (1/2 miesiąca) B – koncepcja (1 miesiąc) C – programowanie (5 miesięcy) D – testowanie i poprawianie błędów (3 miesiące) E – stworzenie dokumentacji (4 miesiące) F – promocja (3 miesiące) G – produkcja opakowań (1/2 miesiąca) H – wypalanie CD (1/2 miesiąca) I – dystrybucja (1/2 miesiąca)