Księga Etera [Et] – w religii mormońskiej księga wchodząca w skład Księgi Mormona. Według wierzeń mormonów opisuje ona dzieje Jeredytów spisane na podstawie 24 płyt znalezionych przez ludzi Limhiego w czasach króla Mosjasza. Księga Etera w przeciwieństwie do wielu innych ksiąg wchodzących w skład Księgi Mormona nie posiada rzekomej daty powstania.
Autorstwo Księgi W pierwsze wersety Księgi Etera przypisują jej autorstwo prorokowi Moroniemu.
Opis Księgi Księga Etera składa się z 15 rozdziałów, które zdaniem niektórych stworzone są na wzór biblijnych ksiąg Królewskich i Kronik. W Księdze Mormona została umieszczona jako przedostatnia księga między Księgą Mormona, a Księgą Moroniego.
W pierwszym rozdziale zostaje przedstawiony rodowód Etera. Prorok Moroni, podaje również informację, że mowa Jeredytów nie została pomieszana przy biblijnych wydarzeniach związanych z wieżą Babel. Również w tym rozdziale możemy przeczytać, że Jeredzi po biblijnym rozproszeniu otrzymali od Boga obietnicę opieki i otrzymania w posiadanie Ziemi Obiecanej. W drugim rozdziale został zamieszczony opis przygotowania Jeredytów do wyprawy poprzez budowanie barek. Barki miały być pozbawione okien i przypominać Wieloryba. Cała podróż miała odbywać się w ciemności.