Krzysztof Franciszek Sapieha herbu Lis (ur. 2 lutego 1623 roku, zm. 5 września 1665 roku) – krajczy wielki litewski w 1661 roku, stolnik litewski w 1659 roku, podstoli litewski w 1658 roku, starosta oszmiański w 1662 rokuUrzędnicy centralni i dygnitarze Wielkiego Księstwa Litewskiego XIV-XVIII wieku spisy opracowali Henryk Lulewicz i Andrzej Rachuba, Kórnik 1994, s. 238., pułkownik królewski.
Był synem Fryderyka, podkomorzego włodzimierskiego, bratem Jana Fryderyka, Tomasza Kazimierza i Aleksandra Kazimierza. Ojcem Władysława Jozafata.
Uczył się w Kolegium Nowodworskiego w Krakowie. W 1638 rozpoczął studia na Akademii Krakowskiej, po czym kontynuował studia w Bolonii (1641).
Po powrocie do kraju został dworzaninem Władysława IV, a po jego śmierci Jana Kazimierza. Brał udział w bitwie nad Żółtymi Wodami, gdzie prawdopodobnie dostał się do niewoli. Brał udział w poselstwie Adama Kisiela do Chmielnickiego. Brał udział w bitwie pod Piławcami. W roku 1649 przebywał ze swoją rotą kozacką pod Zborowem. W 1651 uczestniczył w bitwie pod Beresteczkiem i Białą Cerkwią. W 1652 nie zdążył na pole bitwy pod Batohem, co ocaliło jego chorągiew. W 1653 pod rozkazami Czarnieckiego uczestniczył w walkach z siłami Iwana Bohuna.