Karol Bogucki (ur. 26 stycznia 1868 we Folwarkach Małych, zm. prawdopod. w maju/czerwcu 1941 w Chersoniu) – ksiądz, dziekan generalny Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się we wsi Folwarki Małe k. Brodów, w wielodzietnej polskiej rodzinie bednarza Józefa i Anastazji z Husarskich. Kształcił się w K. K. Gimnazjum im. Rudolfa w Brodach z językiem niemieckim wykładowym, gdzie w 1889 roku zdał maturę. W 1893 roku ukończył studia teologiczne na Uniwersytecie we Lwowie. W tym samym roku uzyskał święcenia kapłańskie. W 1903 roku, po 10 letniej posłudze kapłańskiej w diecezji lwowskiej, wstąpił do armii austro-węgierskiej jako kapelan przy dowództwie 11 Korpusu we Lwowie. W latach 1914–1916, w czasie I wojny światowej, był starszym kapelanem c. i k. 11 Dywizji Piechoty na froncie galicyjskim. W listopadzie 1916 roku został skierowany do Generalnego Gubernatorstwa w Kielcach, gdzie doczekał się upadku monarchii Austro-Węgierskiej i odrodzenia państwa polskiego.