Viracocha (ajm. - imię teoforyczne, zm. ok. 1440 r.) – półlegendarny król Inków i ósmy Sapa Inca panujący od ok. 1410 do 1438 roku, z dynastii Hanan, młodej linii królewskiego rodu Inków, prawdopodobnie syn króla Yahuara Huacaca.
Viracocha urodził się jako Cusi (inne źródła, identyfukując Cusiego z królem Pachacutekiem, podają również wersje Hatun Tupac oraz Ripac). Będąc najstarszym synem króla Yahuara Huacaca i jego głównej małżonki, królowej Ipaucomy, uznawany był za prawowitego następcę tronu, jednakże w okresie dorastania wyszło na jaw, że twarz księcia porasta niespotykany u Inków zarost. Podważało to wiarygodność jego pochodzenia, ponieważ mogło świadczyć o tym, że królowa dopuściła się zdrady. Zarost na twarzy charakteryzuje bowiem członków sąsiednich plemion, natomiast u Inków występuje niezwykle rzadko. Wróżbici orzekli wówczas, że zarost syna jest karą jaką zesłał bóg piorunów i burz, Ilapa na króla Yahuara za nieprzestrzeganie rytualnego postu podczas narodzin syna.
Mimo to król pozostał nieufny wobec syna i oddalił go od siebie chcąc pozbawić praw do tronu. Rozgoryczony Cusi dał wówczas upust swemu porywczemu charakterowi biorąc udział w najróżniejszych ekscesach i chuligańskich wybrykach.