Nad ranem 6 czerwca 1948 w wynajmowanym przez niego mieszkaniu w Radości usiłowali go aresztować dwaj ubecy. „Spokojny” jednego zastrzelił, drugiego ciężko ranił i wraz z żoną przeniósł się do Warszawy na plac Mirowski 12, na kwaterę zaprzyjaźnionego z nim żołnierza AK z okolic Ryk Czesława Cygana. Dwa dni później, 8 czerwca, dom Cygana został otoczony przez UB, MO i KBW. Wiedząc, że tym razem nie zdoła umknąć, „Spokojny” strzelił sobie w skroń z pistoletu. Po nim uczyniła to jego żona.
Zwłoki zabrał UB, miejsce pochówku nie jest znane.
„Spokojny” był odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, a w 2007 prezydent Lech Kaczyński nadał mu pośmiertnie Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, który odebrała siostrzenica.
Bibliografia Jerzy Ślaski, Żołnierze wyklęci, Warszawa 1996 Konspiracja i opór społeczny w Polsce 1944-1956. Słownik biograficzny t. II., pod red. Janusza Kurtyki, Kraków-Warszawa-Wrocław 2004
Linki zewnętrzne http://gh15ppwilkow.webege.com/index.php?go=chlopcy_malowani/spokojny