Rustamem Kasimdżanowem), 2004 – Hoogeveen (przed Nigelem Shortem), 2005 – Sarajewo (Bosna, wraz z Wiktorem Bołoganem), 2006 – Londyn (memoriał Howarda Stauntona, przed Janem Timmanem i Michaelem Adamsem), 2008 – Hoogeveen, 2011 – Reykjavík (open, wspólnie m.in. z Kamilem Mitoniem i Wołodymyrem Bakłanen), 2012 – Kopenhaga (Politiken Cup, wspólnie z Iwanem Czeparinowem i Jonny Hectorem).
Trzykrotnie wystąpił w mistrzostwach świata FIDE, rozgrywanych systemem pucharowym, nie notując jednak sukcesów:
1997 – Groningen – awans do II rundy, w której przegrał z Władimirem Jepiszynem, 1999 – Las Vegas – awans do II rundy, w której przegrał z Aleksiejem Szyrowem, 2004 – Trypolis – awans do II rundy, w której przegrał z Andriejem Charłowem.
Wielokrotnie reprezentował Jugosławię, Bośnię i Hercegowinę oraz Holandię w turniejach drużynowych, m.in.: ; medalista: wspólnie z drużyną – srebrny (1994)OlimpBase., OlimpBase., ; trzykrotny medalista: wspólnie z drużyną – złoty (2005) i srebrny (1989) oraz indywidualnie – złoty (2013 – na II szachownicy)OlimpBase., ; dwukrotny złoty medalista: wspólnie z drużyną oraz za indywidualny wynik na I szachownicyOlimpBase., ;