thumb|200px|Król Lloque Yupanqui, zgodnie z tradycją założyciel pierwszego Acllahuasi w Cuzco
Acllahuasi (z kecz. Dom Wybranych Kobiet, znany również jako klasztor dziewic Słońca) – funkcjonująca w Imperium Inków instytucja religijna, będąca formą żeńskiej wspólnoty monastycznej, skupiająca grupę żyjących w celibacie mniszek (Kobiet Wybranych, kecz. Aclla Cuna), których zadaniem było pełnienie służby w miejscach kultu religijnego, opieka nad świętym ogniem raymi oraz świadczenie rozmaitych posług na rzecz świątyń i osoby króla. Zgodnie z podaniem założycielem pierwszego konwentu Acllahuasi w Cuzco był król Lloque Yupanqui (ok. 1260 – ok. 1290).
Do Acllahuasi przyjmowane były dziewczynki ok. 10 roku życia, wybrane na drodze corocznej, odbywającej się w całym państwie przymusowej selekcji. Nowicjuszki wysyłano następnie do znajdujących się w każdym większych mieście klasztorów, gdzie pod okiem starszych opiekunek, zwanych mamacuna uczyły się one służby świątynnej, w tym sporządzania szat dla króla, arystokracji i strojów liturgicznych dla kapłanów, oraz wypieku używanego w ceremoniach religijnych ofiarnego pieczywa. W przypadku nadzwyczajnych wydarzeń, takich jak śmierć króla, bądź dotkliwy nieurodzaj, spośród mniszek wybierano jedną, która składana była w ofierze na szczycie góry.