Joseph Bech (ur. 17 lutego 1887 w Diekirch, zm. 8 marca 1975 w Luksemburgu) – luksemburski polityk piastujący najwyższe stanowiska państwowe w swoim kraju zarówno przed, jak i po II wojnie światowej.
W Europie przez specjalistów zaliczany do grona tak zwanych „ojców integracji europejskiej”.
Życiorys Wczesne lata Urodził się w Diekirch w Luksemburgu. Studiował prawo na Uniwersytetach we Fribourgu (w Szwajcarii) oraz w Paryżu. W roku 1912 otrzymał stopień doktora nauk prawnych. Przez krótki okres swojego życia z sukcesami pracował w wyuczonym zawodzie, otwierając w 1914 roku własną kancelarię. Prawie równocześnie jednak rozpoczęła się jego błyskotliwa kariera polityczna.
Kariera polityczna przed II wojną światową Pierwszym szczeblem kariery politycznej Josepha Becha było uzyskanie mandatu do luksemburskiej Izby Deputowanych z ramienia Partii Chrześcijańskiej w 1914 r. Siedem lat później, w roku 1921, objął stanowisko Ministra Spraw Wewnętrznych i Edukacji. Funkcję tę sprawował przez 4 lata, do roku 1925, w którym został zdymisjonowany na skutek wykluczenia reprezentowanej przez niego partii z koalicji rządowej. Następnie, 16 lutego 1926 roku, po upadku gabinetu Pierre Prüma, przyjął propozycję objęcia stanowiska piętnastego Premiera Luksemburga, który to urząd sprawował do 1937 roku.