Wojna rosyjsko-turecka 1674–1681 – wojna pomiędzy Carstwem Rosyjskim a Imperium Osmańskim, wywołana coraz bardziej agresywną postawą Turcji w XVII wieku oraz rosnącymi aspiracjami Rosji po zwycięskiej wojnie z Rzecząpospolitą 1654–1667.
Wybrany w czerwcu na hetmana Ukrainy Lewobrzeżnej Iwan Samojłowicz dążył do połączenia z nią Ukrainy prawobrzeżnej. Po poddaniu się Piotra Doroszenki Turcji, wzrosły wśród Kozaków wrogie mu nastroje. Z coraz większą przychylnością spoglądano na Samojłowycza. Po klęsce tureckiej pod Chocimiem armia rosyjsko-kozacka, wykorzystując kłopoty Turcji w wojnie z Rzecząpospolitą, przekroczyła w roku 1674 Dniepr i zdobyła stolicę lennika Turcji Piotra Doroszenki – Czehryń. W wojnie rosyjsko-tureckiej na początku zaczepnie wystąpili Rosjanie.