Godło Tadżykistanu w obecnej formie zostało przyjęte 28 grudnia 1993 r.
Opis Godło Tadżykistanu zawiera w centralnym miejscu wyobrażenie stylizowanej korony i półokręgu z siedmiu gwiazd; całość na tle promieni słońca, wyłaniającego się zza pokrytych śniegiem gór. Wizerunek ten otoczony jest dwoma wieńcami. Prawy wieniec składa się z kłosów pszenicy, zaś lewy – z gałązek bawełny z otwartymi torebkami nasiennymi. Wieńce te przejęte są w niezmienionej formie z godła Tadżyckiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej.
Oba wieńce przepasane są trójkolorową wstęgą w barwach narodowych Tadżykistanu. Przed nimi, w dolnej części godła, znajduje się otwarta książka na podstawce.
Symbolika Symbolika godła Tadżykistanu nie jest oficjalnie podana. Jest ono interpretowane na dwa zasadniczo różne sposoby.
Interpretacja W. Saprykowa Umieszczenie korony jako centralnego elementu godła (i na fladze Tadżykistanu) nawiązuje do pierwotnego znaczenia słowa tadż – "korona". W szerokim rozumieniu nazwę narodu – Tadżycy można zatem rozumieć chałki todżdor – koronowany naród, naród władców. Korona zatem miałaby odgrywać rolę jednoczącego początku, bez którego nie ma i nie może być tadżyckiego państwa.