22 października 1976 władze konserwatorskie wpisały Spichlerz do rejestru zabytków. Gruntowny remont miał miejsce w latach 1980–1988, po czym 31 stycznia 1989 obiekt przekazano oficjalnie na cele Muzeum Lubuskiego. Ponowny remont Spichlerza miał miejsce w latach 2010–2011. Jest to najstarszy zachowany zabytek architektury w mieście, po katedrze i murach obronnych.
Związany był z żeglugą i handlem na szlakach wodnych Warty, Noteci i Odry. Spichlerz jest wysokiej klasy zabytkiem sztuki ciesielskiej. Jedynie parter posiada murowane ściany zewnętrzne, pozostałe kondygnacje zbudowane są z drewna. Konstrukcja budynku opiera się na masywnych drewnianych słupach spoczywających na murowanych arkadach zagłębionych w gruncie. Ściany zewnętrzne spichlerza zbudowano w technice ryglowej, co nadaje budynkowi specyficzny charakter. W Spichlerzu można obejrzeć wystawy stałe takie jak: „Dzieje Gorzowa. Od pradziejów do współczesności”, „W kręgu Arsenału 1955” ukazująca polskie malarstwo współczesne sprzeciwiające się obowiązującemu wówczas socrealizmowi, między innymi: Barbary Jonscher, Rajmunda Ziemskiego, „Galeria malarstwa Jana Korcza” oraz wystawy czasowe.