W 1984 zakończyła karierę, odznaczona Orderem Olimpijskim przez ówczesnego szefa MKOl – Juana Antonio Samarancha (w 2004 otrzymała jako jedyna Order po raz drugi). W ankiecie agencji Associated Press w 1976 i 1977 przyznano jej miano najlepszej sportsmenki świata.
W listopadzie 1989, krótko przed rewolucją rumuńską, Comăneci opuściła Rumunię i poprzez Węgry dotarła do Austrii, gdzie w ambasadzie Stanów Zjednoczonych poprosiła o azyl. W Stanach Zjednoczonych popularyzowała gimnastykę.
W kwietniu 1996 wyszła za mąż za Amerykanina , mistrza olimpijskiego w ćwiczeniach na poręczach z 1984. Z mężem prowadzi Akademię Gimnastyczną. Udziela się w akcjach charytatywnych. Obecnie jest wiceprzewodniczącą Rady Dyrektorów Międzynarodowych Olimpiad Specjalnych. Ufundowała klinikę dla ubogich dzieci w Bukareszcie. Rząd Rumunii nadał jej tytuł Honorowego Konsula w USA. Zasiada we władzach FIG.
Oboje z mężem są komentatorami najważniejszych imprez gimnastycznych. Mają syna Dylana Paula ur.