Ignacy Wieniewski (ur. 28 stycznia 1896 w Tarnopolu, zm. 16 sierpnia 1986 w Londynie) – polski historyk literatury, filolog klasyczny, eseista, tłumacz, urzędnik.
Edukacja W 1914 ukończył z odznaczeniem C. K. IV Gimnazjum we Lwowie (kształcił się wraz z Janem Parandowskim, a jego nauczycielami w zakresie języków antycznych byli polscy filologowie: Kazimierz Kolbuszewski, Jan Szczepański i Wincenty Śmiałek). Wybuch I wojny światowej zastał go w Paryżu, gdzie spędzał wakacje w roku 1914. W latach 1914–1917 studiował filologię klasyczną na Sorbonie i w Collège de France w Paryżu. Studia ukończył w 1917, przedstawiając pracę dyplomową pt. L’Element grecs dans la litterature polonaise de la Renaissance (Element grecki w literaturze polskiej epoki Odrodzenia). Wstąpił do formowanej we Francji armii gen. Józefa Hallera i wraz z nią powrócił do Polski. 1918–1921 pogłębiał studia klasyczne na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Zakończył je doktoratem na podstawie dysertacji pt. Historia poglądów na charakter poematów Homera (promotor: prof. Stanisław Witkowski).