mały|Zasięgi zlodowaceń czwartorzędowych na terenie Polski. Do zlodowacenia środkowopolskiego należą stadiały przedmaksymalny (5), maksymalny (6) i warty (7) Zlodowacenie środkowopolskie, zlodowacenie odry – zimny okres plejstocenu między interglacjałem mazowieckim a interglacjałem eemskim.
Nazewnictwo i datowanie Termin „zlodowacenie środkowopolskie” wprowadził Ludomir Sawicki.
Zlodowacenie odry (środkowopolskie) przez niektórych autorów uznawane jest za zespół dwóch odrębnych zlodowaceń, stąd czasami mówi się o zlodowaceniach środkowopolskich w liczbie mnogiej (zlodowacenie odry sensu stricto i zlodowacenie warty). W ujęciu Józefa Edwarda Mojskiego zlodowacenie odry składało się z trzech odrębnych nasunięć lądolodu, oddzielonych dwoma okresami cieplejszymi. Są to:
stadiał przedmaksymalny; interglacjał zbójna stadiał maksymalny (zlodowacenie odry sensu stricto, stadiał radomki, stadiał kamiennej); interglacjał przedwarciański; stadiał warty.
Czasami stadiał przedmaksymalny (nazywany w tym ujęciu, sformułowanym przez Leszka Lindnera, zlodowaceniem liwca) oraz interglacjał zbójna zalicza się do interglacjału wielkiego. Zlodowacenie środkowopolskie koreluje się ze zlodowaceniem riss podziału alpejskiego.