uplasował się wtedy przed Woroszem i Rappaportem. Zawodnicy skakali wówczas wyprostowani, wykonując „wiatrakowe” ruchy ramion. Pawłowski zajął też 2. miejsce na zawodach TTN w Zakopanem. W dniach 14-15 lutego skakał w Sławsku na skoczni na zboczach Kiczerki i był drugi ze skokiem o długości 12,5 m. Dalej skoczyli jego rywale: Jarzyna i Hardt (po 14 metrów). 8 marca 1914 brał udział w zawodach SN AKT we Lwowie i poza konkursem osiągnął długość 15 m. Jego rywal, E. Hardt osiągnął aż 16 m, ale upadł. Wybuch Wielkiej Wojny na cztery lata przerwał rywalizacje na skoczniach Lwowa i Sławska.
thumb|240px|Grupa polskich narciarzy podczas zawodów w Worochcie w 1922 roku. Leszek Pawłowski pierwszy od prawej W dniach 21 i 22 lutego 1920 r. rozegrano I Związkowe Mistrzostwa Polski w Zakopanem. W ich ramach rozegrano bieg seniorów, bieg juniorów, bieg pań, bieg z przeszkodami, bieg sztucznej jazdy (slalom), skoki seniorów i skoki juniorów oraz wojskowy bieg patrolowy. Obowiązywały na nich przepisy Austriackiego Związku Narciarskiego, gdyż powstały w 1919 Polski Związek Narciarski nie miał jeszcze własnych. Skoki odbywały się na niedużej skoczni terenowej na Antałówce. Zwycięski Pawłowski, który wylądował na 14 m, miał notę 2,35 pkt. i został pierwszym w historii mistrzem Polski w skokach narciarskich.