Historia liternictwa europejskiego Starożytność Najstarsze litery były używane w alfabetach ugaryckim i fenickim. Od Fenicjan kształt liter przejęli Grecy, od których następnie wzory czerpali Etruskowie. thumb|245px|Inskrypcja na łuku Tytusa. thumb|245px|Przykład uncjały. thumb|245px|Przykład minuskuły karolińskiej thumb|245px|Manuskrypt z pismem gotyckim, ok. 1500 W Starożytnym Rzymie w II w. p.n.e. wykształciło się pismo zwane kapitelem rzymskim lub kapitałą, będące pierwowzorem renesansowej antykwy. Do naszych czasów zachowało się m.in. na cokole kolumny Trajana i łuku Tytusa w Rzymie. Oprócz kapitały monumentalnej, tzn. używanej do zdobienia budowli, funkcjonowało pismo capitalis quadrata (kapitała kwadratowa), stosowane do pisania tuszem na papirusie, a także capitalis rustica (rustica – łac. wiejski), którego Rzymianie używali w codziennym życiu ryjąc znaki na tabliczkach pokrytych woskiemWłodzimierz Referowski, Jerzy Jabłoński, Liternictwo, Polskie Wydawnictwa Gospodarcze, wydanie I, Warszawa 1958..
Dążąc do prostoty, harmonii i łatwości w pisaniu liter na przełomie III i IV wieku n.e. Rzymianie stworzyli pismo nazwane scriptura uncialis – uncjałą.