thumb|250px|Plemiona Europy Wschodniej w IX wieku (na podstawie opracowania prof. Wojciecha Szymańskiego)
Wiatycze, Wiaticze, Węcicze (starorus.: вѧтичи, transliteracja: wętićiПолное Собрание Русских Летописей, том первый Лаврентьевская Летопись, Ленинград 1926.) – plemię słowiańskie, którego przynależność do Słowian zachodnich lub wschodnich pozostaje w nauce przedmiotem dyskusji. Prawdopodobnie od IX do XII wieku zamieszkiwali nad górną Oką i górnym Donem. W X wieku podbici przez Ruś Kijowską. Ich protoplastą miał być Wiatko.
Według Nestora Wiatycze i Radymicze mieli pochodzić od Lachów (Polaków) („ot roda Lachow”)August Bielowski Monumenta Poloniae Historica, podane za i początkowo zamieszkiwać tereny Mazowsza i PodlasiaZygmunt Gloger Geografia historyczna ziem dawnej Polski, Kraków 1903, co sugeruje ich pochodzenie od plemion zachodniosłowiańskich. Nestor w Powieści minionych lat wskazuje, że zarówno Wiatycze jak i Radymicze nie zaliczają się do plemion wschodniosłowiańskichHenryk Paszkiewicz Początki Rusi, Kraków 1996, s. 67-68, 74, 410-411. Nestor nie zaliczał Lachów do „Słowian” — przez nazwę tę rozumiał, wg dzisiejszej terminologii, „Słowian wschodnich”.