Ziemczycy lub Siemczycy (łac. Zamcici, Zemzici.) – średniowieczne plemię słowiańskie zaliczane do Wieletów.
Pochodzenie nazwy plemienia nie jest jasne, a wśród badaczy część opowiadała się za odczytywaniem jej z „s” na początku, natomiast inni z „z”. Ci pierwsi (wśród nich Lubor Niederle, Aleksander Brückner czy Mikołaj Rudnicki) postulujący posługiwanie się mianem *Siemczycy, wywodzili je od słowiańskiego, zdrobniałego imienia, urobionego od któregoś z imion rozpoczynających się na *Sěmo- (jak „Siemek”, „Siemko” od „Siemomysł”, „Siemowit”). Natomiast drudzy jako źródło nazwy wskazywali słowo *zěm („ziemia”) lub może imię (jak „Ziemek”). Różnice w łacińskim zapisie między Zamcici a Zemzici tłumaczy się tym, że między X a XII wiekiem „ě” zapisywano jako „a”..
Ziemczycy byli jednym z mniej znaczących plemion wieleckich. W źródłach zostali wymienieni w dokumentach fundacyjnych dwóch biskupstw, w Brennie i Hobolinie (późniejsze Brandenburg i Havelberg), wydanych przez cesarza Ottona I w latach 40. X wieku. Znaleźli się tam na liście wielu plemion podporządkowanych tym diecezjom oraz zobowiązanych do płacenia dziesięciny.