Celestyn V (, właśc. Piotr Angelari del Murrone OSB; ur. w 1209 albo w 1210 w Iserni w prowincji Molise, zm. 19 maja 1296 na zamku Fumone) – papież w okresie od 5 lipca do 13 grudnia 1294, święty Kościoła katolickiego.
Życiorys Wczesne życie Był ostatnim z jedenaściorga dzieci ubogiej chłopskiej rodziny Angeleria i Marii. Zanim został papieżem, był zakonnikiem benedyktyńskim. Początkowo w klasztorze w Faifoli, następnie pustelnikiem: 1235–1238 na górze Morrone, 1240–1243 na La Maiella, gdzie stworzył zręby zakonu celestynów. W latach 1276–1279 był opatem w Faifoli. Znany był z pobożności i pokory.
Skupił wokół siebie uczniów, tworząc wspólnotę monastyczną, później nazwaną celestynami. Papież Urban IV włączył ich do zakonu benedyktyńskiego i przyjęli regułę św. Benedykta. Piotr będąc już papieżem zatwierdził swoją wspólnotę jako „kongregację ubogich eremitów” z regułą św. Franciszka. Ich przełożonym został Piotr z Maceraty.
Wybór na papieża