Zginął na początku wojny żydowskiej 25 września 66 n.e. Będąc stronnikiem rzymskich rządów, budził niechęć wśród powstańców. Po poddaniu się obleganych w pałacu Heroda wojsk króla Agryppy II Ananiasz wraz ze swoim bratem Ezechiaszem schronił się w podziemiach pałacu królewskiego. Gdy ich odnaleziono, zostali wyciągnięci z kryjówki i zamordowani prawdopodobnie przez zwolenników Menahema.
Miał syna Eleazara, dowódcę straży świątynnej, który przyczynił się do wybuchu wojny żydowskiej w 66 roku. Innym synem Ananiasza był Szymon, który stanął na czele poselstwa do prokuratora Judei Gesjusza Florusa.
Przypisy Józef Flawiusz, Wojna żydowska, ks. II, rozdz. XII, 6 . Józef Flawiusz, Wojna żydowska, ks. II, rozdz. XII, 3-7. Józef Flawiusz, Wojna żydowska, ks. II, rozdz. XVII, 2 . Józef Flawiusz, Wojna żydowska, ks. II, rozdz. XVII, 2 . Józef Flawiusz, Wojna żydowska, ks. II, rozdz. XVII, 8-9 [440-442]. Józef Flawiusz, Dawne dzieje Izraela, ks. XX, rozdz. V, 2.
Bibliografia
Kategoria:Arcykapłani żydowscy Kategoria:Postacie Nowego Testamentu Kategoria:Zmarli w 66