Oblężenie Pilzna (lub Bitwa pod Pilznem) – oblężenie, które zostało przeprowadzone przez czeskich protestantów dowodzonych przez Ernsta von Mansfelda i było pierwszą większą bitwą wojny trzydziestoletniej. Zwycięstwo protestantów i zdobycie miasta ostatecznie przesądziły o wybuchu buntu w Czechach.
Przyczyny 23 maja 1618 roku protestancka część czeskiej arystokracji obaliła rządy Ferdynanda II Habsburga i wyrzuciła katolickiego zarządcę Czech przez okno ratusza podczas defenestracji praskiej. Nowy rząd złożony z protestanckiego ziemiaństwa i arystokracji przekazał dowodzenie nad wszystkimi czeskimi wojskami Ernstowi von Mansfeldowi. W tym samym czasie katolicy zaczęli uciekać z kraju. Część klasztorów i nieufortyfikowanych posiadłości ewakuowano. Katoliccy uchodźcy zatrzymali się w Pilźnie, gdzie, jak sądzili, można było zorganizować sprawną obronę. Miasto było dobrze przygotowane do długiego oblężenia, ale fortyfikacje były w kiepskim stanie, a obrońcom brakowało prochu. Von Mansfeld zdecydował się zaatakować miasto, zanim katolicy byliby w stanie otrzymać wsparcie z Austrii, Bawarii lub Polski.