Ryt gallikański (galijski) – katolicki ryt właściwy dla Galii w V–X w. Jest pokrewny z rytem mozarabskim, odrębny zaś od pozostałych rytów zachodnich – rzymskiego i ambrozjańskiego. Liturgię w tym rycie sprawują niektóre wspólnoty starokatolickie we Francji.
Historia i pochodzenie Ryt gallikański związany jest ze starożytną Galią zaalpejską, z jej stolicami biskupimi, Marsylią i Arles. Jest on odrębny od liturgii rzymskiej przepracowanej na potrzeby Karolińskiego środowiska kulturalnego, określanej czasem w opracowaniach także jako „gallikańska”. Są to jednak zasadniczo dwie różne od siebie liturgie. Ryt gallikański nigdy nie miał wypracowanego jednego całkowicie wspólnego tekstu modlitwy eucharystycznej. Różne ośrodki związane ze sobą opracowywały – jak wcześniej, gdy obowiązywały eucharystyczne tradycje ustne przekazywane z pokolenia na pokolenie – swoje lokalne warianty sakramentarza. Ponieważ źródła pisane pojawiły się dopiero w V wieku wraz z procesem spisywania modlitw eucharystycznych, trudno jednoznacznie określić pochodzenie i początki rytu gallikańskiego. Badacze zgadzają się, że jakaś pierwotna forma tego – znana pod nazwą rytu hiszpańsko-gallikańskiego – była celebrowana także na Półwyspie iberyjskim. Z tej formy pierwotnej wykształcił się m.in.