Od 1991 do 1996 był igumenem monasteru św. Jerzego Zwycięzcy w Kanie Galilejskiej, zaś od 2002 do 2004 – przedstawicielem patriarchy jerozolimskiego przy patriarsze moskiewskim i całej Rusi. Po powrocie do kraju został starszym obrońcą Świętego Grobu i członkiem synodu patriarchatu jerozolimskiego. Jego chirotonia na biskupa Taboru odbyła się 14 lutego 2005. 22 lipca 2005 Teofil III objął tron patriarszy zastępując tym samym zmuszonego do dymisji patriarchę Ireneusza.
Teofil III, zgodnie z lokalną tradycją, nosi oficjalny tytuł „Wielce Błogosławionego Patriarchy Świętego Miasta Jerozolimy i całej Palestyny” i jest 141. patriarchą w historii tego Kościoła. Katedrą patriarszą jest sobór Zmartwychwstania Chrystusa w Jerozolimie.
W czerwcu 2016 r. przewodniczył delegacji Patriarchatu Jerozolimskiego na Sobór Wszechprawosławny na Krecie.
Odznaczenia
Order Księcia Jarosława Mądrego I klasy – Ukraina
Zobacz też Ortodoksyjny Zakon Obrońców Bożego Grobu
Przypisy
Kategoria:Odznaczeni Orderem Manuela Amadora Guerrero Kategoria:Prawosławni patriarchowie Jerozolimy Kategoria:Urodzeni w 1952