Apulejusz z Madaury () (ur. ok. 125 w Madaurze, zm. po 170) – rzymski pisarz, filozof i retor.
Życiorys Urodził się w numidyjskim mieście Madaura ok. 125, jak można się domyślać na podstawie wzmianek w jego pismach. Rok urodzenia poświadcza św. Augustyn w Państwie Bożym (VIII, 14) i w listach (102, 32). Żył w czasach Antoninów, które uważano za złoty wiek cesarstwa rzymskiego, wobec braku niszczących wojen i panującego dobrobytu. Nie znamy jego imienia – imię Lucjusz przekazuje wiele rękopisów, może ono jednak pochodzić z utożsamienia Apulejusza z głównym bohaterem jego powieści Metamorfozy. Według niego samego był pół Numidijczykiem i pół GetulemMoże się to jednak odnosić tylko do faktu pochodzenia z pogranicza terenów tych plemion, a jego właściwe pochodzenie jest nieznane. Obecnie przyjmowane są dwie wersje jego rodowodu: ktoś z jego niedalekich przodków mógł być żołnierzem i w ten sposób uzyskać obywatelstwo lub mógł wywodzić się z rodziny rzymskich kolonistów (Derek Collins: “Magic in Greek and Roman Law.” W Magic in the Ancient Greek World, 132–65. Blackwell Publishing Ltd, 2007, s. 4-5.. Jego ojciec, który piastował w Madaurze stanowisko duumwira (duumvir iuri dicundo – jeden z dwóch burmistrzów), zostawił mu w spadku dwa miliony sesterców. Pierwsze nauki pobierał w rodzinnym mieście.