Jednocześnie powrócił do działalności harcerskiej. Po zdemaskowaniu w 1950 r., przeniósł się do Polic, gdzie organizował rolnicze szkolnictwo zawodowe. Chwilowo zaprzestał działalności w ramach harcerstwa. Następnie utworzył przyzakładową szkołę przy Fabryce Urządzeń Budowlanych „Hydroma” i został jej dyrektorem, a później kierownikiem warsztatów szkolnych. W 1956 r. współorganizował w Szczecinie odradzające się niezależne harcerstwo. Założył i był pierwszym komendantem Hufca ZHP Szczecin-Pogodno. Jednakże w 1960 r. został usunięty z tej funkcji pod zarzutem nawiązywania do tradycji przedwojennego harcerstwa, używania jego symboliki i haseł oraz samej przeszłości okupacyjnej. Zaangażował się wówczas w zorganizowanie i prowadzenie Harcerskiego Teatrzyku Lalkowego „Zuch”, który występował po całej Polsce. Jednocześnie był prześladowany przez UB, a później SB. Zmarł 11 stycznia 1992 r. w Szczecinie. Pochowany został na cmentarzu Centralnym w Szczecinie kwatera 43a.

Obecnie imieniem Telesfora Badetki jest nazwany skwer w Szczecinie (), na którym znajduje się także jego pomnik z piaskowca dłuta Janiny Jeleńskiej-Papp z 1998 roku.

Odznaczenia