Walory krajoznawcze Roztocza Wschodniego W Polsce Obszar styku kultur: polskiej, ruskiej (ukraińskiej) i żydowskiej. W jednych miejscowościach są cerkwie, w innych kościoły, niekiedy jedne i drugie. Dobrze zachowane sowieckie schrony bojowe i inne umocnienia z czasów II wojny światowej, tzw. Linia Mołotowa. Kamienne krzyże przydrożne i nagrobki, pochodzące z bruśnieńskiego ośrodka kamieniarskiego. Stare kamieniołomy i małe miejsca pozyskiwania surowca skalnego, m.in. w Starym Bruśnie, Woli Wielkiej, Płazowie, Hucie Różanieckiej, na Górze Grochy. Opuszczone wsie, z których w latach 1944–1947 usunięto ludność ukraińską (przesiedlenia do ZSRR, później Akcja „Wisła” – wysiedlenia na Ziemie Odzyskane), zarośnięte lasem cmentarze. Mała gęstość zaludnienia, 10–20 osób na 1 km² (średnia w kraju to ponad 120). Skrzemieniałe pnie drzew trzeciorzędowych w Siedliskach. Grupy głazów wapiennych, m.in. Diabelskie Kamienie w Dahanach i Niedźwiedziach, Świątynia Słońca k. Nowin Horynieckich. Dużo skamieniałości w skałach wapiennych (niewiele opracowań wymienia występowanie wapienia na Roztoczu). Południoworoztoczański Park Krajobrazowy, ścieżki przyrodnicze: Bukowy Las k.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Roztocze Wschodnie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.