Po wojnie osiedlił się w Meksyku, gdzie po pewnym czasie na nowo rozpoczął kręcenie filmów.
W tym okresie tworzył głównie dzieła typowo komercyjne, jednak od czasu do czasu powstawały filmy nawiązujące do dawnych fascynacji reżysera. Do ważniejszych filmów tego okresu można zaliczyć Zapomniani, Wniebowstąpienie, Brutal, Zbrodnicze życie Archibalda de la Cruz, Nazarin, Viridiana, Anioł zagłady, Dziennik panny służącej, Szymon Pustelnik.
W 1967 we Francji powstał film Piękność dnia, po którym Buñuel tworzył już wyłącznie w Europie. Wtedy też powstały jego najważniejsze filmy, które uważane są powszechnie za arcydzieła.
Zasiadał w jury konkursu głównego na 7. MFF w Cannes (1954).
W 1982 wydał wspomnienia pt. Moje ostatnie tchnienie. Życie prywatne Był ateistą„Le Monde”, 16 grudnia 1959.
Filmografia Pies andaluzyjski (Un Chien Andalou), 1928 Złoty wiek (L'Age d'Or), 1930 Ziemia Hurdów (Las Hurdes: Tierra Sin Pan), 1933 Hiszpania pod bronią.