thumb|Władysław IV Waza na obrazie Rubensa Colloquium charitativum () – wspólny zjazd katolików, luteran i kalwinistów (z pominięciem braci polskichMirosław Korolko, Leksykon kultury religijnej w Polsce. Warszawa 1999, s. 115.), którego celem było uzyskanie jedności wiary i pokoju religijnego. Otwarcie Colloquium nastąpiło 28 sierpnia 1645 w Toruniu, a trwało do 21 listopada tego roku. Zjazd miał 36 sesji, z których te główne odbywały się w ratuszu miejskim. Colloquium charitativum nie doprowadziło do zbliżenia stanowisk, ale stało się istotnym czynnikiem w dialogu międzyreligijnym.
Dla uświetnienia zjazdu stworzono Poczet Królów Polskich.
Opis wydarzeń
Inicjatywa ta otrzymała gorące poparcie ze strony króla Władysława IV Wazy, a 12 listopada 1643 proklamował ją synod prowincjalny prymasa Macieja Łubieńskiego. Colloquium miało się zebrać 10 października 1644 w Toruniu a zaproszono nań dissidentes de religione z Polski i Wielkiego Księstwa Litewskiego. Nieco później 20 marca 1644 podobne zaproszenie wyszło od króla Władysława IV. Reakcja luteran, kalwinistów i braci czeskich była pozytywna. Braci polskich nie dopuszczono do czynnego udziału w colloquium, choć zostali zaproszeni i przybyli.