Nintendo próbowało kupić licencję na postać z komiksów i filmów animowanych Popeye w celu uczynienia go bohaterem serii gier. Gdy to się nie udało, firma zdecydowała się stworzyć własne postaci. Miyamoto miał wiele pomysłów i planów, jednak ostatecznie zdecydował się na trójkąt miłosny stolarza, dziewczyny i goryla, których wzajemne relacje były częściowo wzorowane na bohaterach komiksów z udziałem Popeye’a. Bluto, umięśniony, ale bezmyślny konkurent Popeye’a o rękę panny Olive Oyl został przekształcony w goryla, określanym przez Miyamoto jako „postać nie tak bardzo zła i odpychająca”. Miał należeć do głównego bohatera, „śmiesznego i wyluzowanego gościa”Sheff, David (1999). Game Over: Press Start to Continue: The Maturing of Mario. Wilton, Connecticut: GamePress.. Miyamoto także wskazał na Piękną i Bestię i King Konga jako filmy, które były inspiracją dla gry. Donkey Kong jest pierwszą grą, której fabuła była stworzona przed rozpoczęciem pisania programu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Donkey Kong (gra komputerowa) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.