Na ogół grzyby atakujące drewno na składnicach lub w domach wywołują mniej charakterystyczne formy zgnilizny niż te, które atakują drzewa w lesie. Przyjmując za kryteria podziału zmiany w składzie chemicznym i w obrazie makroskopowym drewna, wyróżnia się trzy zasadnicze typy zgnilizn: zgniliznę brunatną, zwaną także: destrukcyjną, błonnikową i czerwoną, – gdy rozkładowi ulegała celuloza i pentozany, zgniliznę białą, zwaną także: jednolitą, – gdy najpierw rozkładowi ulegała lignina. zgniliznę pstrą, zwaną także: korozyjną, białą jamkowarą, kieszonkową, gdy rozkładowi ulegały (w mniejszym lub większym stopniu) równocześnie wszystkie składniki drewna,
Podział zgnilizn drewna według obowiązującej normy Praktyczny podział zgnilizn drewna okrągłego przedstawia obowiązująca norma PN-79/D-01011. W zależności od stopnia rozkładu, wyróżnia się: zgniliznę twardą, zgniliznę miękką.Obie grupy dzieli się jeszcze na: zewnętrzną, wewnętrzną, rozproszoną,Zgniliznę miękką dzieli się dodatkowo na: zgniliznę korozyjną, zgniliznę destrukcyjną, zgniliznę korozyjno-destrukcyjną, Zgniliznę twardą dzieli się dodatkowo na: zgniliznę twardą jasną, zgniliznę twardą ciemną, zgniliznę twardą różnobarwną, zwaną także marmurkową, zgniliznę twardą czerwoną, zwaną także czerwienią twardzieli.Podobny podział w oparciu o stopień rozkładu