Spektroheliograf RES-K Zbudowany przy współpracy Instytutu Fizyki im. Lebiediewa, Instytutu Astronomicznego Sternberga, Uniwersytetu Moskiewskiego. Służył do badań spektr rentgenowskich aktywnych regionów słonecznych i rozbłysków z dużą rozdzielczością spektralną i przestrzenną. Przyrząd ten był spektroheliografem rentgenowskim, który pozwalał na uzyskiwanie zdjęć Słońca w liniach spektralnym metali (żelaza, krzemu, magnezu). Spektroheliograf pracował w trzech przedziałach długości fal: „Fe”, „Mg”, „XUV”. Kanał „Fe” to przedział 18,5-18,7 nm (FeXXIV, FeXXV), o rozdz. spektralnej 15x10−4nm i rozdz. kątowej 30”. Kanał „Mg” dawał obrazy Słońca w przedziale 84,1-84,3 nm (MgXII) z rozdzielczością spektralną 30x10−3nm i rozdz. kątową 6”. Do otrzymywania większych rozdz. spektralnych, używano specjalnego dwukanałowego systemu optycznego. Kanał „XUV” pracował w dwu przedziałach 1,8-2,05 μm i 2,85-3,35 μm. Miał rozdzielczość 0,3 nm i 6”. Czas potrzebny do uzyskania pełnego obrazu Słońca wynosił od 3 do 10 sekund.