thumb|left|200px|Herb "Piotrowski" – kniaziowska wersja herbu Piotrowscy herbu własnego – kniaziowie tatarscy, potomkowie (jedna z gałęzi) Najman-Bega, uczestnika Bitwy Grunwaldzkiej.
Protoplasta rodu, Najman-Beg przybył na Litwę w 1409 r. - należał do tego zastępu arystokracji tatarskiej, który pod wodzą Dżalal ad-Dina (późniejszego, krótkotrwałego chana Złotej Ordy), najstarszego syna Tochtamysza, chana Złotej Ordy, został wysłany jako oddział posiłkowy dla wielkiego księcia Witolda w wojnie z zakonem krzyżackim.
Kniaziowie Piotrowscy są potomkami kniazia Iwaszki, chorążego tatarskiej chorągwi wileńskiej, prawnuka Najman-Bega. Był on synem Kadysza i wnukiem Piotra, Najmanowego syna. Piotrowscy byli właścicielami Sielec w powiecie oszmiańskim.
Byli jednym z najznamienitszych tatarskich rodów na Litwie. W roku 1525 otrzymali przywilej, że podług starszeństwa rodów mają zajmować pod carewiczem Aziubek-Sołtanem drugie miejsce (pierwsze należało się Ułanom-Assańczukowiczom).
Herb "Piotrowski" jest przyjętą przez kniazia Iwaszkę odmianą rodowego znaku Najmanów, tzw. tamgi, tatarskiego znaku własnościowego. Do naszych czasów dochował się wyłącznie w postaci odcisków pieczęci.