Wszyscy, którzy usłyszą wieść o tobie, w dłonie klaskać będą nad tobą; bo na kogóż nie przechodziła wciąż twoja niegodziwość?(Na 3,19; BT)
Groźby skierowane przeciw Niniwie wykazują podobieństwo do zapowiedzi sądu nad Izraelem i Jerozolimą występujących u innych proroków. Z tego powodu Joachim Jeremias sugeruje, że groźby Nahuma kierowały się pierwotnie przeciwko Jerozolimie i zostały wtórnie transponowane na Niniwę.
Szczegółowy plan księgi Tytuł (1,1)Na podstawie Läpple (1985) oraz Katolicki Komentarz Biblijny (2001). Hymn pochwalny – teofania Boga jako mściciela (1,2–8) Zapowiedź spustoszenia Niniwy (1,9–1,14) Zapowiedź zbawienia Izraela (2,1.3) Sąd nad Niniwą (2,2; 2,4–3,19) Upadek Niniwy (2,2; 2,4–2,14) Żałobny lament nad miastem (3,1–7) Ironiczna pieśń (3,8–19)
Teologia Jest to jedna z kilku ksiąg prorockich, w której nie ma wezwania do skruchy. Główne przesłanie księgi skupia się wokół tezy, że Bóg pomści grzechy Niniwy i jednocześnie przyniesie radość ludowi Bożemu. Upadek Niniwy ma być aktem sprawiedliwości Bożej.