W roku 2007 Praying Mantis przyjęła w swe szeregi kolegę z grupy Paddy Goes to Holyhead – gitarzystę Andy’ego Burgessa. W nowym składzie zespół powrócił do intensywnego koncertowania, głównie w Wielkiej Brytanii. Po 6 latach, przygotował też materiał na ósmą płytę studyjną, której tytuł brzmi Sanctuary. Jak zapewnia Chris Troy, nie ma on związku ze słynnym utworem Iron Maiden, co nie przeszkadza mieć nadziei, że w jakiś sposób album przyczyni się do zwiększenia sławy Praying Mantis na miarę tamtych, zwłaszcza że sporo te dwa zespoły łączy...

Styl Praying Mantis reprezentuje skrajnie melodyjną odmianę rocka/metalu, najczęściej porównywaną do Def Leppard. Zwłaszcza po reaktywacji w roku 1990 zespół zrezygnował z typowo metalowej formuły na rzecz mniej mocnych brzmień. Opierają się one głównie na harmonicznie zgranych gitarach o czystym, „płaczliwym” dźwięku oraz dopracowanych, czasem niemal do przesady urozmaiconych, liniach wokalnych. Z płyty na płytę śpiew jest coraz łagodniejszy, od czasów Tony’ego O'Hory wszelki krzyk pojawia się już sporadycznie. Dotyczy to zarówno jednogłosowych zwrotek, jak i partii chóralnych, które obejmują niemal wszystkie refreny, a w nielicznych przypadkach (np. The Journey Goes On) prawie cały utwór.