W tym czasie istniało już wiele sklepów firmowych Wedla w Warszawie, m.in. przy ul. Krakowskie Przedmieście 9 – drugi po „Staroświeckim” przy ul. Szpitalnej 8 sklep firmowy za czasów Emila Wedla, ul. Francuska (w zasadzie ul. Berezyńska 26) – sklep firmowy Wedla „Bajeczny”, ul. Wierzbowa 6, ul. Marszałkowska 63, ul. Bielańska 13, ul. Krucza 15, ul. Chłodna 34. Działały sklepy poza stolicą: w Ciechocinku, Rabce, Krynicy Zdroju, Zakopanem, Bydgoszczy, Gdyni, Katowicach, Łodzi (ul. Piotrkowska 67 i 128), Poznaniu, Lwowie, Wilnie, a nawet w Paryżu. Wyroby Wedla były też dostarczane do Japonii. W 1933 r. w Polsce istniało 30 firmowych sklepów Wedla. Obok czekolady, czekoladek i karmelków w fabryce produkowane były biszkopty, pierniki, marmoladki czy „nadmuchiwana” czekolada „Eos”. Połowa lat trzydziestych to okres największej prosperity.
W 1937 r., kiedy Jan Wedel planował odnowić i unowocześnić „staroświecki sklep”, zaprotestowali pisarze i dziennikarze, m.in. „Wiadomości Literackich”. W rezultacie właściciel nie przebudował sklepu. Firma ogłosiła konkurs na wspomnienia związane ze sklepem. W konkursie zwyciężył Jarosław Iwaszkiewicz. W 1938 ukazał się tom opowiadań Staroświecki sklep. Przedmowę napisał Julian Tuwim.