mały|Grób Jana i Zofii Wasilkowskich na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie|320x320px Zofia Wasilkowska z GawrońskichW niektórych źródłach tożsamość wskazana jako Zofia Gawrońska-Wasilkowska. (ur. 9 grudnia 1910 w Kaliszu, zm. 1 grudnia 1996 w Warszawie) – polska prawniczka i polityk lewicy, wieloletnia sędzia Izby Cywilnej Sądu Najwyższego, posłanka na Sejm PRL I i II kadencji, minister sprawiedliwości (1956–1957), pierwsza kobieta-minister w historii Polski, od lat 70. działaczka opozycji antykomunistycznej.
Życiorys Córka Tomasza. W 1932 ukończyła studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1931–1933 była aplikantką w Sądzie Apelacyjnym w Warszawie, w 1933–1939 aplikantką i referendarzem Prokuratorii Generalnej oraz asystentem na Wydziale Prawa UW.
Podczas II wojny światowej brała czynny udział w walce z okupantem hitlerowskim jako działaczka podziemnego ruchu oporu. Od 1940 do 1942 administrowała domem w Warszawie, następnie do 1944 pracowała w Izbie Rzemieślniczej w Radomiu. Po powstaniu warszawskim była osadzona w obozie Ravensbrück (KL), gdzie przebywała do wyzwolenia przez Armię Czerwoną.