Tam komandosi przebywali aż do końca pobytu we Włoszech.
1 maja 1945 stan osobowy 2 Brygady Pancernej oraz 16 Pomorskiej Brygady Piechoty i 16 pułku artylerii lekkiej wynosił odpowiednio – 3879 i 3430 żołnierzy.
Tego samego dnia na ewidencji obu brygad pozostawało: czołgów i dział samobieżnych – 264 transporterów opancerzonych – 241 (95 i 146) samochodów pancernych – 76 (43 i 33) samochodów i ciągników – 789 (449 i 340) armatohaubic – 24, moździerzy – 16 (6 i 10) armat przeciwpancernych – 18 (12 i 6) armat przeciwlotniczych – 0.
Dywizja całością sił nie wzięła udziału w działaniach wojennych. W pełnym składzie wystąpiła tylko raz. W dniu 17 sierpnia 1945 na lotnisku pod Loreto odbyła się defilada wszystkich jednostek dywizji z etatowym uzbrojeniem i wyposażeniem przed żegnającym się z wojskami dowódcą 15 Grupy Armii marszałkiem Haroldem Alexandrem„Dziennik Polski i Dziennik Żołnierza” 1945, 20 sierpnia, nr 196, s. 1; Witold Biegański podaje błędnie, że było to 15 sierpnia. Zob. . Prawdopodobnie tego samego dnia dywizja otrzymała sztandar ufundowany przez Związek Byłych Wojskowych i Obrońców Ojczyzny w Argentynie.