Z kolumny 300 ewakuujących się wówczas pojazdów różnych typów do Warszawy powrócił jedynie autobus z napędem gazem generatorowym PZInż. 723G. Kilka, a może kilkanaście pojazdów (głównie typu 703) spotykano też w oddziałach wojskowych na trasie odwrotu, lecz o ich dalszych losach brak jest wiadomości. Pewną liczbę nieskarosowanych podwozi typu 713, wyposażonych tylko w siedzenie dla kierowcy, widziano w ZSRR po zakończeniu działań wojennych.
Dane techniczne Model PZInż. 703 BC (w nawiasie PZInż. DC) Silnik: PZInż. 705, gaźnikowy, 6-cylindrowy, 4-suwowy, górnozaworowy, chłodzony cieczą, o pojemności skokowej 4670 cm3 (wysokoprężny PZInż. 135, 4 cylindrowy 4 suwowy licencyjny saurer CR1D chłodzony cieczą, o pojemności skokowej 5320 cm3) Stopień sprężania: 6,1:1. (16:1) Moc: 75 KM (55,2 kW) przy 2400 obr./min (65 KM, czyli 47,8 kW przy 1800 obr./min) Ogumienie: o wymiarach 230x20". Wymiary: długość 6950 mm, szerokość około 2250 mm, wysokość około 2600 mm, rozstaw osi 3900 mm, rozstaw kół przednich 1700 mm, tylnych 1720 mm, prześwit 245 mm. Masa własna: 3580 kg (3700 kg). Prędkość maksymalna: około 80 km/h (około 70 km/h).