Kazimierz Bronisz Chromiński (ur. 1759 w Chromnej, zm. 7 lipca 1816 w Warszawie) – polski nauczyciel, filolog, publicysta, bibliofil, bibliograf a także badacz dziejów literatury polskiej.
Życiorys Okres warszawski Kazimierz Bronisz Chromiński pochodził ze starego rodu szlacheckiego (herbu Lubicz). Nauki szkolne pobierał w Warszawie, gdzie kształcił się w nauce prawa, literaturze łacińskiej, historii krajowej i obcej.
Po ukończeniu szkoły wyższej i praktyce prawniczej przez 8 lat (1787-1795) był urzędnikiem (bezpłatnym plenipotentem) w Bibliotece Załuskich. Kompletował (zbierał, powiększał) na prowincji jej zbiory i zwiedził w tym celu ok. 50 bibliotek krajowych. Oddawał się z zapałem poszukiwaniom historyczno-literackim i robił wyciągi potrzebne do ułożenia projektowanego, ale nie ukończonego słownika pisarzy polskich. W 1789 debiutował broszurą o charakterze prawno-publicystycznym. Z upodobaniem gromadził i zbierał notatki bibliograficzne, rękopisy i książki (bibliotekę zaczął gromadzić w Warszawie już ok. 1779 r.). Swoje szczupłe dochody w całości przeznaczał na powiększanie księgozbioru. W tym czasie otrzymał zaszczytny tytuł Sekretarza Rzeczypospolitej.