thumb|Wyrzutnia rakietotorped Malafon Pięć okrętów: „Maillé-Brézé”, „Vauquelin”, „D'Estrées”, „Casabianca” i „Guépratte” przebudowano w latach 1968–1971 dla zwiększenia możliwości wykrywania i zwalczania okrętów podwodnych. Architektura nadbudówek uległa znacznej przebudowie, powiększono nadbudówkę dziobową, ponadto przedłużono o prawie 4 m pawęż rufową w celu instalacji na rufie sonaru holowanego. Całość uzbrojenia artyleryjskiego zdjęto i zastąpiono dwoma nowymi armatami uniwersalnymi 100 mm w pojedynczych wieżach, zamontowanych na pokładzie dziobowym i nadbudówce rufowej. Jako główne uzbrojenie wprowadzono wyrzutnię rakietotorped Malafon na rufie. Przed nadbudówką dziobową zainstalowano wyrzutnię rakietowych bomb głębinowych Bofors. Zmodernizowano też wyposażenie elektroniczne.
Pozostałe trzy okręty, „Surcouf”, „Cassard” i „Chevalier Paul” podlegały niewielkim zmianom: w latach 1961–1962 przebudowano je do roli przewodników flotylli, przez powiększenie nadbudówek dziobowych mieszczących pomieszczenia sztabowe, w miejscu usuniętej wieży armat 57 mm. Usunięto też wyrzutnie torped przeciw okrętom nawodnym.
Służba Służba okrętów przebiegała bez większych epizodów bojowych.