Historia Bobrowiec ma za sobą, podobnie jak wiele innych miejsc w Tatrach, przeszłość górniczą. W jego zachodnich stokach w latach 1808–1850 działały dwie kopalnie niskoprocentowych rud żelaza: zakopiańska kopalnia Bobrowiec i orawska kopalnia Jambor. Do zwożenia tej rudy wykonano 2 drogi na Bobrowiecką Przełęcz; jedną z Doliny Chochołowskiej, drugą z Doliny Bobrowieckiej. Nazwa góry pochodzi od miejscowości Bobrów na Orawie. Dawniej Bobrowiec nazywany był też Jamburowym Wierchem. Góra była także od dawna wypasana, po stronie polskiej wchodziła w skład Hali Chochołowskiej i Hali Jaworzyna pod Furkaską. Już dokumenty z 1615 roku wspominają o Bobrowcu jako o pastwisku, a z 1796 r. jako o górze.
Z grzbietu Bobrowca szerokie widoki. Jak podaje Józef Nyka (1998), „z pokrytego kosówką wierzchołka roztacza się rzadkiej piękności panorama – na Tatry Orawskie oraz otoczenie Doliny Chochołowskiej, której topografię można przestudiować w każdym szczególe”. Zielony szlak turystyczny z Umarłej Przełęczy przez Juraniową Przełęcz i szczyt Bobrowca na Bobrowiecką Przełęcz został zlikwidowany przez TANAP w czerwcu 2008 r.
Przypisy
Kategoria:Szczyty polskich Tatr Kategoria:Szczyty słowackich Tatr Kategoria:Szczyty Tatr Zachodnich