Artur I Plantagenet, Artur Pogrobowiec (ur. 29 marca 1187, zm. prawd. kwiecień 1203) – książę Bretanii w latach 1196–1203, hrabia Andegawenii w latach 1199–1203. Był pogrobowym synem Godfryda II Plantageneta (syna króla Anglii – Henryka II Plantageneta i Eleonory Akwitańskiej) i Konstancji, księżnej Bretanii.
Życiorys Podczas pobytu króla Anglii Ryszarda Lwie Serce na III krucjacie, Konstancja ogłosiła Bretanię niepodległą i w 1196 r. zrzekła się korony na rzecz Artura. Kiedy Ryszard zmarł w 1199 r., jego młodszy brat Jan bez Ziemi natychmiast ogłosił się królem Anglii, ale francuska szlachta odmówiła uznania go królem – woleli Artura, który złożył hołd lenny z Bretanii, królowi Francji Filipowi II Augustowi i został przezeń pasowany na rycerza (Artur zresztą został ogłoszony przez Ryszarda następcą tronu na Sycylii w marcu 1191 r., ale król wycofał się z tego postanowienia w 1194 r.). W odpowiedzi na to posunięcie Jan w 1202 r. najechał na Francję.