thumb|240px|Zlot Czarnych Panter przed Pomnikiem Lincolna w 1970 roku Partia Czarnych Panter ( albo Black Panther Party for Self-Defense) – skrajnie lewicowa amerykańska organizacja polityczna utworzona w celu ochrony czarnej mniejszości w USA i walcząca o jej prawa. Aktywna w latach 60. i 70. XX wieku.
Historia organizacji Partia została założona w Oakland w Kalifornii w październiku 1966 roku przez Hueya P. Newtona i Bobby’ego Seale'a. Do grona założycieli dołączył znany dziennikarz Eldridge Cleaver. Seale został przewodniczącym organizacji, Cleaver ministrem informacji a Newton z kolei jej ministrem obrony. Pierwotnym celem Panter była obrona obywateli pochodzenia afroamerykańskiego przed brutalnością ze strony służb. Grupa rozwinęła na terenie Oakland szereg programów socjalnych obejmujących tworzenie szkół społecznych, programy dożywiania czy organizację kursów dla najmłodszych mieszkańców miasta. Oprócz działalności czysto społecznej partia tworzyła uzbrojone patrole obywatelskiej samoobrony (na co pozwalało kalifornijskie prawo). Działalność partii szybko przeniosła się na kolejne miasta Stanów Zjednoczonych – w przeciągu roku biura Panter powstały w 20 największych miastach kraju.