thumb|Grób architekta Zbigniewa Karpińskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Zbigniew Karpiński (ur. 17 kwietnia 1906 w Sankt Petersburgu, zm. 29 marca 1983 w Warszawie) – polski architekt.
Życiorys W 1937 ukończył studia na Politechnice Warszawskiej na Wydziale Architektury. Jeszcze w czasie studiów pracował dwa lata w pracowni Bohdana Pniewskiego. Przed wojną wziął udział w wielu konkursach architektonicznych, uzyskując nagrody i wyróżnienia za: Sądy w Gdyni (z T. Sieczkowskim, R. Sołtyńskim, 1934, I nagroda) Ośrodek Wychowania Fizycznego Klubu Sportowego „Orzeł“ w Warszawie (z Maciejem Nowickim, 1938–1939) Ratusz w Bydgoszczy Port Lotniczy na warszawskim lotnisku Gocław i inne. Do wybuchu wojny pracował jako asystent na Wydziale Architektury.
W 1945 rozpoczął pracę w Biurze Odbudowy Stolicy. Zaprojektował blok Marszałkowska-Wilcza-Krucza-Hoża oraz wiele budynków biur i urzędów państwowych, szczególnie w rejonie tzw. dzielnicy ministerstw (ul. Krucza), m.in.: Metalexport, ul. Mokotowska, współautor: Tadeusz Zieliński Polimexu i Elektrimu, ul. Czackiego. W 1955 wraz z Jerzym Kowarskim wygrał konkurs na Ambasadę Polską w Pekinie. W 1958 uzyskał I nagrodę ex aequo w konkursie na zabudowę Ściany Wschodniej w Warszawie, tj.