Areckiego, Kaminski wbrew oficjalnej wersji nie zginął w 1944 roku, lecz przez wiele miesięcy – od sierpnia lub października 1944 – ukrywał się, aż został ujęty przez Polaków w miejscowości Bardowick, gdzie miał zostać osądzony przez Sąd Samorządowy działający od maja 1945 roku, i stracony na podstawie wyroku.
Odznaczenia Krzyż Żelazny I Klasy Medal dla Narodów Wschodnich I Klasy, Złoty z Mieczami Czarna Odznaka za Rany
Zobacz też Pacyfikacja Ochoty
Przypisy
Bibliografia K.A. Zaleski, Komandiry nacijonalych formirowanii SS – biografii wojennych diejatieliej (Командиры национальных формирований СС – Биографии военных деятелей), 2007. Norman Davies, Powstanie ’44, Kraków 2004.
Józef Kazimierz Wroniszewski, IV Obwód Armii Krajowej Ochota, Okręg Warszawa, Warszawa 1997.
Linki zewnętrzne Biografia Bronisława Kaminskiego (jęz. rosyjski)
Kategoria:Absolwenci Petersburskiego Uniwersytetu Politechnicznego Piotra Wielkiego Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Ludzie urodzeni w Witebsku (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Narodów