Wiek XIV-1623 W XIV wieku w Piekarach rozwinęło się górnictwo rud żelaza. Władzę sprawował tu nieznany żupnik, który był dobrym gospodarzem i organizatorem. Wieś Piekary od 1332 roku zaczęto nazywać Pecare Thrutonicale. W 1420 roku pojawia się nazwa Grosse Bäckern (Wielkie Piekary), a to za sprawą Konrada z Oleśnicy, z dynastii Piastów oleśnickich, który musiał oddać Piekary królowi węgierskiemu Maciejowi Korwinowi. W ten sposób Piekary stały się lennem czeskim. W styczniu 1477 roku król węgierski odsprzedał połowę Bytomia wraz z Piekarami Janowi z Zierotyna (Jan Żerotin) za 8000 guldenów. Z kolei w 1480 wieś odkupił Ernest Mrakot Luźnierski. Powstała wtedy szkoła ludowa, w której uczył Aleksy Graba. Dnia 13 grudnia 1498 roku Jan II Dobry został właścicielem Piekar Wielkich. Powstała tu wtedy komora celna oraz nastąpił poważny rozwój górnictwa. Władał on Piekarami aż do 1526, kiedy to oddał je w lenne władanie Jerzemu Hohenzollern, który był protektorem luteranizmu i wprowadził go przemocą – metodą Cuius regio, eius religio. Po jego śmierci w 1543 roku panowali kolejno: Jerzy Fryderyk von Ansbach (1543–1603) Joachim Fryderyk (1603–1608) Jan Jerzy (1608–1620) W roku 1620 Habsburgowie odebrali księstwo bytomskie wraz z Piekarami Hohenzollernom.