idem. Hippomenes Sarmacki, Kijów 1698.. Po śmierci ukraińskiego hetmana, mołdawski hospodar Konstantyn Mavrokordat zajął się Archiwum Filipa Orlika. Aby je zachować, wysłał archiwum do posła Francji w Stambule markiza de Villeneuve, który przesłał je do zamku Detenwille, gdzie mieszkał syn Filipa – Grzegorz. Wśród Archiwum Filipa Orlika jest również dziennik Filipa OrlikaКрупницький Б., Гетьман Пилип Орлик (1672-1742). Огляд його політичної діяльности, Варшава 1938, s. 237..
Postać Filipa Orlika zainteresowała wielu historyków z różnych krajów, w tym ukraińskich (Mykoła Wasylenko, Taras Czuchlib), polskich (Józef Andrzej Gierowski, Piotr KrolI), rosyjskich (Tatiana Tairowa-Jakowlewa), francuskich (Iryna Dmytryszyn) oraz kanadyjskich (Orest SubtelnyOrest Subtelny, The Mazepists: Ukrainian Separatism in the Early Eighteenth Century. East European Monographs, no. 87. Boulder, CO: East European Quarterly, 1981. ). W czerwcu 2011 roku, z okazji 15. rocznicy uchwalenia Konstytucji Ukrainy oraz w ramach obchodów 295. rocznicy przyjęcia Konstytucji Filipa Orlika, w Kijowie odsłonięto pomnik tego wybitnego ukraińskiego hetmana. Monument znajduje się w skwerze na skrzyżowaniu ulic Lipskiej i Filipa Orlika.