thumb|Leon Rupnik (na lewo) Leon (Leo, Lev, Lav) Rupnik (ur. 10 sierpnia 1880 w Lokve, zm. 4 września 1946 w Lublanie) – jugosłowiański wyższy wojskowy (generał lejtnant) słoweńskiego pochodzenia, przewodniczący rady miejskiej i burmistrz Lublany pod okupacją włoską, a następnie prezydent administracji prowincji Lublana pod okupacją niemiecką, generalny inspektor, a później komendant Słoweńskiej Domobrany podczas II wojny światowej
W latach 1895–1899 uczył się w szkole kadetów piechoty w Trieście. Od 1901 do 1902 r. służył w 15 batalionie saperów w Klosterneuburg, złożonym w większości z Chorwatów i Serbów. W latach 1905–1907 studiował w wyższej szkole wojskowej w Wiedniu. Podczas I wojny światowej w stopniu kapitana służył do lutego 1916 r. w 1 Brygadzie Górskiej jako szef sztabu. Od marca 1916 r. do grudnia 1917 r. służył w sztabie 50, 63 i 42 dywizji piechoty. Do lipca 1918 r. był szefem sztabu 42 dywizji piechoty, zaś do końca wojny – obrony nadbrzeżnej Południowej Dalmacji. Walczył na froncie włoskim (bitwy nad Isonzo), serbskim i rosyjskim. Po zakończeniu wojny wstąpił w maju 1919 r. do nowo tworzonej armii jugosłowiańskiej. Dostał stopień majora. W 1923 r. awansował do stopnia podpułkownika, w 1927 r. – pułkownika, w 1933 r. – generała brygady, zaś w 1937 r. – generała lejtnanta. Zajmował różne stanowiska sztabowe.